Crimezone.nl

Afgelopen week Roodkapje gelezen van Unni Lindell.
Ik heb begrepen dat Lindell veel verwachtte van dit boek, met het idee waarvoor ze lang heeft rondgelopen.
Het boek handelt over drie zussen, waarvan er een aan het moorden is geslagen.
De zusters zijn alle drie beschadigd in hun jeugd, dus wie van de drie is de dader?
Halverwege het boek wordt duidelijk wie van hen is gaan moorden en waarom en vanaf dat moment kabbelt het verhaal langzaam door en is de spanning er uit.
Het thema is eerlijk gezegd ook wel een beetje uitgekauwd.
Toch, vanwege de mooie sfeerbeschrijvingen van de Scandinavische winter met kou , veel sneeuw en lange, donkere dagen, waardeer ik het boek met drie sterren.

Drie zussen Judith, Lisbeth en Carol die voor het kerstfeest bij elkaar komen. Berit, de grootmoeder van de drie zussen en de vrouw die hen heeft opgevoed omdat hun eigen moeder het liet afweten, ligt op sterven in een verzorgingshuis. Holger Eliassen, een gepensioneerde politieman die denkt te weten wie er voor de dood van drie mannen verantwoordelijk is. Zie hier de hoofdrolspelers uit de misdaadroman Roodkapje van Unni Lindell.

Twee mannen zijn vermoord en één is spoorloos verdwenen en Lindell windt er geen doekjes om. De misdaden zijn begaan door iemand die een grote haat koestert jegens mannen en het wordt al snel duidelijk dat een van de drie zusters de moordenaar is. Maar wie van de drie?

Het verhaal is origineel en het interessante ervan is dat de gebeurtenissen uit verleden en heden worden verteld vanuit de optiek en realiteit van de verschillende hoofdpersonen en zij hebben ieder een eigen verhaal en beleving. Unni Lindell schrijft mooi en heeft een beeldende woordkeuze. Personen, situaties, stemmingen, gebeurtenissen, natuur, het begint allemaal te leven als Lindell de woorden aan het papier toevertrouwd. Zij schakelt in het verhaal heel makkelijk om van de tegenwoordige naar verleden tijd en dat heeft als effect dat je je nauw bij het gebeuren betrokken voelt. Deze dingen zijn de grote kracht van dit boek.

Als misdaadroman is het wat minder geslaagd. Het verhaal is niet snel, geen onverwachte wendingen, de moordenaar is halverweg het boek al bekend en er zit met uitzondering van de laatste twintig bladzijden niet veel spanning in. Als je een misdaadroman van het niveau van de romans met inspecteur Cato Isaksen in de hoofdrol verwacht kom je bedrogen uit. Dat niveau wordt niet gehaald. Maar als je een goed geschreven en beeldende roman met een goed uitgewerkte psychologische component wilt lezen is Roodkapje een goede keuze.

Mijn verwachtingen voor dit boek zonder Cato Isaksen waren waarschijnlijk veel te hoog want voor mij viel het boek een beetje tegen. Het taalgebruik vond ik wel goed, het onderwerp ook maar ik vond het boek toch wat langdradig en heel wat minder "triller" dan de boeken met Isaksen in de hoofdrol.Toch kijk ik al uit naar de volgende Lindell die in november zou uitkomen.

Dit is het eerste boek van Unni Lindell dat ik gelezen heb. Mooi geschreven echter minder "thrilling" dan verwacht. De ontknoping is m.i. te vroeg in het verhaal, waardoor het zeer moeilijk wordt het plot van de nodige spanning te blijven voorzien. Verder vond ik het, ondanks de mooie schrijfstijl, zeer ongeloofwaardig; sprookjesachtig onwaarschijnlijk. Passende titel dus! Het feit dat de gepensioneerde politieman Holger Eliassen bij niemand door kan dringen met zijn gevonden bewijsmateriaal en zijn hele vertrouwen legt in een de vrouw die hij als kind door hem misbruikt is,is zeer ongeloofwaardig. Mooi geschreven, maar helaas toch slechts 2 *.

Roodkapje, een boek van Unni Lindell zonder haar tot nu toe gebruikte hoofdpersoon inspecteur Cato Isaksen. Verhaal over drie zusters waarvan er een zodanig ontspoord dat moord als oplossing voor problemen veelvuldig wordt toegepast. Een oud-politieman is de dader op het spoor en komt heel dichtbij. Verrassend is het einde, niet welke zuster de dader is maar ...
De denkwereld van de dader beschrijft ze zelf in haar tegenhanger van een dagboek; haar nachtboek.
Boek had aan kracht gewonnen als het iets compacter was geschreven. Een 3,5 * is hier een goede waardering, ik kies toch voor 4*.