Thriller details
photo
titel
De reddingsboot
origineel
The Lifeboat
isbn
9789056724375
uitgeverij
genre
Pagina's
272
Vertaling
Kees Mollema
Uitgave
gebonden
Prijs
0
Verschijnt
01/04/2012
NUR
302
Series
Auteur(s)
De reddingsboot
Thriller auteur
Thriller details
De reddingsboot
(The Lifeboat, 2012)
Waar zou jij toe in staat zijn om te overleven? Het leven van Grace Sachs, een gefortuneerde, ondoorgrondelijke vrouw, verandert voor altijd als de oceaanstomer waarop zij haar huwelijksreis doorbrengt, explodeert. Haar man regelt voor haar een plek op een reddingsboot met een aantal anderen, maar al snel realiseert men zich dat de boot te vol is en dat de groep kleiner moet worden, willen de anderen het overleven. De twee daaropvolgende weken wordt er geroddeld, getroost, samengezworen en verraden, op slechts centimeters afstand van elkaar. Grace’ idee over de aangeboren goedheid van de mens raakt danig aan het wankelen.
De reddingsboot is een pageturner, een verhaal over morele dilemma’s in levensbedreigende omstandigheden, maar ook over Grace’ vastberadenheid om voor haar plaats te vechten – in de boot, en in de wereld.
De reddingsboot is een pageturner, een verhaal over morele dilemma’s in levensbedreigende omstandigheden, maar ook over Grace’ vastberadenheid om voor haar plaats te vechten – in de boot, en in de wereld.
-
-
gebonden
Recensie
Rogans vertelstijl bevat diverse elementen van de eenvoud van Claudel, de filosofie van Márai en de verbeeldingskracht van Martel.
Aan het begin van De reddingsboot is het alsof je in een slotscène van ‘Titanic’ bent beland. Een groep mensen in een overvolle reddingsboot staart naar de zinkende oceaanstomer en jeremieert over het wel of niet teruggaan om drenkelingen te redden. Maar net als in de film denkt ieder aan zijn eigen hachje. ”Roeien tot je erbij neervalt, of willen jullie soms meegezogen worden, je ondergang tegemoet!” schreeuwt de stuurman. Het is kenmerkend voor de sfeer waarin negenendertig mensen drie weken lang op een krappe 15 m² in doodsangst op de grote zee ronddobberen. De 57-jarige Charlotte Rogan schreef een imponerende roman, gebaseerd op een waargebeurd scheepsverhaal uit 1841 toen de kapitein besloot twaalf personen overboord te gooien om de overige passagiers te sparen. Het toevoegen van spannende elementen completeert dit ongemeen sterke debuut.
Reddingsvesten vereist!
De 22-jarige Grace maakt met haar kersverse echtgenoot een huwelijksreis op de Empress Alexandra. Het luxeschip is minder groot dan de twee jaar eerder gezonken Titanic, maar overdadige grandeur en klassenverschillen zijn eender. Het door haar huwelijk met de jonge bankier Henry verkregen aanzien maakt Grace hooghartig en naïef. Haar wereld van geromantiseerde schijnveiligheid wordt ruw verstoord als de Empress Alexandra door een explosie tot zinken komt. Grace krijgt nipt een plek in een van de weinige reddingsboten, Henry blijft achter. Te midden van doden, drijvend wrakhout en gillende overlevenden probeert het door het lot bijeengebrachte gezelschap, onder de autoritaire leiding van volmatroos Hardie, aan de zuigkracht van het zinkende schip te ontkomen. Redding moet nabij zijn, er is immers een noodsignaal uitgegaan? Maar hulp blijft uit, godvruchtige zegeningen en prediking van Bijbelverhalen door de diaken ten spijt. Het eerst zo rustige weer slaat om en beurtelings hoost men om te overleven. De sanitaire stops zijn gênant, droge opgezwollen tongen en bloederige blaren eisen hun tol. De bedreigingen zitten hem echter niet alleen in lichamelijke ontberingen of de zwaarbeladen boot op een wisselvallige zee, maar vooral in de onderlinge verhoudingen. De al zo alarmerende situatie verergert wanneer men te kampen krijgt met de psychische bijwerkingen van uitdroging: desoriëntatie en hallucinaties. En dan vraagt Hardie wie zichzelf wil opofferen, want de boot is te vol. De rebellerende Ursula en Hannah pikken Hardies tirannieke gedrag niet langer, maar Grace lijkt een geraffineerd spel te spelen in deze hel op zee.
Verwacht geen spectaculaire plotwendingen of een jachtig spanningsveld zoals in doorsneethrillers. De spanning zit hem vooral in wie weet te overleven of wie als volgende ‘het haasje is’. Roddel en achterklap, jaloezie, gemanipuleer en de psychische gevolgen van groepsdruk geven De reddingsboot een waarheidsbevinding mee over de menselijke aard, die als bij toverslag verandert bij tegenslag en rampspoed. Rogan legt het meedogenloos bloot.
De reddingsboot verdient lezers die geduld en rust kunnen opbrengen voor Rogans tienjarige, haast filosofische bouwwerk. Een ware inspiratiebron voor aspirant-schrijvers, want gedurende die tien jaar wist Rogan - binnen de reuring van banen en gezinsleven - zichzelf in het schrijven te bekwamen. Het is billijk om te zeggen dat haar vertelstijl diverse elementen bevat van de eenvoud van Claudel, de filosofie van Márai en de verbeeldingskracht van Martel. In de herfst van haar leven vond Rogan nog een bereidwillige uitgever. Veel spijt zal ‘Little, Brown and Company’ niet hebben van deze literaire tewaterlating.
Reddingsvesten vereist!
De 22-jarige Grace maakt met haar kersverse echtgenoot een huwelijksreis op de Empress Alexandra. Het luxeschip is minder groot dan de twee jaar eerder gezonken Titanic, maar overdadige grandeur en klassenverschillen zijn eender. Het door haar huwelijk met de jonge bankier Henry verkregen aanzien maakt Grace hooghartig en naïef. Haar wereld van geromantiseerde schijnveiligheid wordt ruw verstoord als de Empress Alexandra door een explosie tot zinken komt. Grace krijgt nipt een plek in een van de weinige reddingsboten, Henry blijft achter. Te midden van doden, drijvend wrakhout en gillende overlevenden probeert het door het lot bijeengebrachte gezelschap, onder de autoritaire leiding van volmatroos Hardie, aan de zuigkracht van het zinkende schip te ontkomen. Redding moet nabij zijn, er is immers een noodsignaal uitgegaan? Maar hulp blijft uit, godvruchtige zegeningen en prediking van Bijbelverhalen door de diaken ten spijt. Het eerst zo rustige weer slaat om en beurtelings hoost men om te overleven. De sanitaire stops zijn gênant, droge opgezwollen tongen en bloederige blaren eisen hun tol. De bedreigingen zitten hem echter niet alleen in lichamelijke ontberingen of de zwaarbeladen boot op een wisselvallige zee, maar vooral in de onderlinge verhoudingen. De al zo alarmerende situatie verergert wanneer men te kampen krijgt met de psychische bijwerkingen van uitdroging: desoriëntatie en hallucinaties. En dan vraagt Hardie wie zichzelf wil opofferen, want de boot is te vol. De rebellerende Ursula en Hannah pikken Hardies tirannieke gedrag niet langer, maar Grace lijkt een geraffineerd spel te spelen in deze hel op zee.
Verwacht geen spectaculaire plotwendingen of een jachtig spanningsveld zoals in doorsneethrillers. De spanning zit hem vooral in wie weet te overleven of wie als volgende ‘het haasje is’. Roddel en achterklap, jaloezie, gemanipuleer en de psychische gevolgen van groepsdruk geven De reddingsboot een waarheidsbevinding mee over de menselijke aard, die als bij toverslag verandert bij tegenslag en rampspoed. Rogan legt het meedogenloos bloot.
De reddingsboot verdient lezers die geduld en rust kunnen opbrengen voor Rogans tienjarige, haast filosofische bouwwerk. Een ware inspiratiebron voor aspirant-schrijvers, want gedurende die tien jaar wist Rogan - binnen de reuring van banen en gezinsleven - zichzelf in het schrijven te bekwamen. Het is billijk om te zeggen dat haar vertelstijl diverse elementen bevat van de eenvoud van Claudel, de filosofie van Márai en de verbeeldingskracht van Martel. In de herfst van haar leven vond Rogan nog een bereidwillige uitgever. Veel spijt zal ‘Little, Brown and Company’ niet hebben van deze literaire tewaterlating.
24/04/2012
Lezersrecensie
De reddingsboot
11/07/2012
Ik heb dit boek mogen lezen voor Signatuur.
Het verhaal is al verschillende malen besproken en daar zal ik dus ook niets over schrijven
Zodra ik begon te lezen had ik meteen het is wel erg Titanicachtig en dit raakte ik gedurende het lezen jammer genoeg niet kwijt.
De delen waarin het boek is geschreven behandelt verschillende facetten van het verhaal. Jammer dat ze bepaalde onderwerpen niet verder heeft uitgediept waardoor het voor mij niet genoeg pit heeft. Daartegen straalt het wel de kracht van overleven uit en dat je eigen grenzen overschrijdt en emoties kan uitblokken.
Het verhaal is al verschillende malen besproken en daar zal ik dus ook niets over schrijven
Zodra ik begon te lezen had ik meteen het is wel erg Titanicachtig en dit raakte ik gedurende het lezen jammer genoeg niet kwijt.
De delen waarin het boek is geschreven behandelt verschillende facetten van het verhaal. Jammer dat ze bepaalde onderwerpen niet verder heeft uitgediept waardoor het voor mij niet genoeg pit heeft. Daartegen straalt het wel de kracht van overleven uit en dat je eigen grenzen overschrijdt en emoties kan uitblokken.
De reddingsboot
02/05/2012
Exact 100 jaar na de ondergang van het grote en beroemde cruiseschip de Titanic lees ik De Reddingsboot, de debuutroman van de Amerikaanse Charlotte Rogan, een schrijfster afkomstig uit een familie van zeezeilers.
Mijn verwachtingen van het boek waren hooggespannen, dit gezien het feit dat dit debuut zo goed ontvangen is dat er al vrij snel na het uitkomen ervan diverse vertalingen zijn verschenen. Dat zegt toch wel wat.
Het boek is klein maar ziet er erg mooi uit, gebonden en met leeslint.
Over de inhoud:
Kort na het uitbreken van de eerste wereldoorlog scheept de hoofdpersoon, Grace Sachs, zich samen met haar nieuwbakken echtgenoot Henry in voor haar huwelijksreis op een grote oceaanstomer , de Empress Alexandra.
De reis gaat van Engeland naar Amerika, waar Grace voorgesteld zal gaan worden aan de moeder van Henry.
Midden op zee gebeurt er een ramp met het schip waarna Grace, dankzij Henry, samen met nog een aantal passagiers in een reddingsboot belandt.
Na verloop van tijd manifesteren zich allerlei menselijke tekorten en zwakheden en treden er irritaties op tussen de opvarenden, die behalve aan elkaar ook nog blootgesteld worden aan andere extreme omstandigheden, zoals honger en dorst, storm en regen.
Er zijn morele dilemma’s , mensen worden geteisterd door angst, frustraties en irritaties naar elkaar toe. Er moeten beslissingen genomen worden over leven en dood.
De boot is niet berekend op het aantal overlevenden , het zijn er teveel.
John Hardie , de oude matroos die vanaf het begin de leiding genomen heeft over de groep, beveelt dat er ballast overboord moet.
Er breekt een machtsstrijd uit tussen enerzijds de twee sterkste vrouwen aan boord, waaronder Grace en anderzijds John Hardie.
In de rechtszaak waarmee het boek begint, kijkt de hoofdpersoon Grace , die terecht staat op verdenking van moord, mede dankzij dagboekfragmenten die ze over die periode heeft bijgehouden - op advies van haar advocaat William Reichmann - terug op alle
gebeurtenissen die hebben geleid tot het feit dat ze voor de rechtbank staat en beleeft het op die manier allemaal opnieuw.
Door dit terugkijken is Grace in staat nieuwe inzichten over zichzelf op te doen, waardoor haar kijk op de gebeurtenissen en op zichzelf verandert.
Ik heb het boek met veel genoegen en interesse gelezen, waarbij ik in het begin moeite had met het feit dat er, mede dankzij diverse recensies, voor het lezen al zoveel bekend was over de inhoud van het boek.
Maar gaandeweg kwam ik erachter dat het bij het lezen eigenlijk niet zoveel uitmaakt te weten dat Grace uiteindelijk terecht staat, omdat het boek over hele andere zaken gaat, over menselijke keuzes genomen in een extreme situatie.
Het boek stemt tot nadenken. “Wat zou je zelf doen als je in zo’n extreme situatie terecht zou komen?”
Ik vind het boek heel goed, een echte aanrader en waardeer het met 5 sterren.
Mijn verwachtingen van het boek waren hooggespannen, dit gezien het feit dat dit debuut zo goed ontvangen is dat er al vrij snel na het uitkomen ervan diverse vertalingen zijn verschenen. Dat zegt toch wel wat.
Het boek is klein maar ziet er erg mooi uit, gebonden en met leeslint.
Over de inhoud:
Kort na het uitbreken van de eerste wereldoorlog scheept de hoofdpersoon, Grace Sachs, zich samen met haar nieuwbakken echtgenoot Henry in voor haar huwelijksreis op een grote oceaanstomer , de Empress Alexandra.
De reis gaat van Engeland naar Amerika, waar Grace voorgesteld zal gaan worden aan de moeder van Henry.
Midden op zee gebeurt er een ramp met het schip waarna Grace, dankzij Henry, samen met nog een aantal passagiers in een reddingsboot belandt.
Na verloop van tijd manifesteren zich allerlei menselijke tekorten en zwakheden en treden er irritaties op tussen de opvarenden, die behalve aan elkaar ook nog blootgesteld worden aan andere extreme omstandigheden, zoals honger en dorst, storm en regen.
Er zijn morele dilemma’s , mensen worden geteisterd door angst, frustraties en irritaties naar elkaar toe. Er moeten beslissingen genomen worden over leven en dood.
De boot is niet berekend op het aantal overlevenden , het zijn er teveel.
John Hardie , de oude matroos die vanaf het begin de leiding genomen heeft over de groep, beveelt dat er ballast overboord moet.
Er breekt een machtsstrijd uit tussen enerzijds de twee sterkste vrouwen aan boord, waaronder Grace en anderzijds John Hardie.
In de rechtszaak waarmee het boek begint, kijkt de hoofdpersoon Grace , die terecht staat op verdenking van moord, mede dankzij dagboekfragmenten die ze over die periode heeft bijgehouden - op advies van haar advocaat William Reichmann - terug op alle
gebeurtenissen die hebben geleid tot het feit dat ze voor de rechtbank staat en beleeft het op die manier allemaal opnieuw.
Door dit terugkijken is Grace in staat nieuwe inzichten over zichzelf op te doen, waardoor haar kijk op de gebeurtenissen en op zichzelf verandert.
Ik heb het boek met veel genoegen en interesse gelezen, waarbij ik in het begin moeite had met het feit dat er, mede dankzij diverse recensies, voor het lezen al zoveel bekend was over de inhoud van het boek.
Maar gaandeweg kwam ik erachter dat het bij het lezen eigenlijk niet zoveel uitmaakt te weten dat Grace uiteindelijk terecht staat, omdat het boek over hele andere zaken gaat, over menselijke keuzes genomen in een extreme situatie.
Het boek stemt tot nadenken. “Wat zou je zelf doen als je in zo’n extreme situatie terecht zou komen?”
Ik vind het boek heel goed, een echte aanrader en waardeer het met 5 sterren.
De reddingsboot
26/04/2012
De reddingsboot, geschreven door Charlotte Rogan; een literair Juweeltje.
Twee jaar na de ondergang van de Titanic vergaat er, na een explosie op het schip, weer een boot, “ The Empress Alexandra”.
Aan boord bevindt zich Grace Sachs, een beetje een gelukzoekster, samen met haar man Henri. Hij regelt een plaats voor haar in een reddingsboot, een boot met 39 schipbreukelingen aan boord. De boot is veel te vol, alle ballast gaat dan ook direct overboord, maar toch constateert de heer Hardie, één van de overlevenden en bemanningslid van de” Alexandra”, dat de boot bij het minste of geringste zal zinken.
De drenkelingen zijn doodsbang, ze lijden honger en dorst er is geen enkel comfort op de reddingsboot. Ook moeten zij de kou, regen en wind trotseren.
In de dagen en weken die hierop volgen, volgen we de onmogelijke dilemma’s waar iedereen mee worstelt.
Wie kan en mag overleven?, hoe ga je om met keuzes die te maken hebben met leven of dood?
Er ontstaat een machtsstrijd tussen de heer Hardie en mevrouw Grant, een passagier.
We lezen over vriendschap, haat, frustraties maar toch ook over hoop op een goede afloop.
De reddingsboot is een prachtig geschreven verhaal, het stemt tot nadenken, wat doe je als je midden op de oceaan totaal aan jezelf bent overgeleverd?
Twee jaar na de ondergang van de Titanic vergaat er, na een explosie op het schip, weer een boot, “ The Empress Alexandra”.
Aan boord bevindt zich Grace Sachs, een beetje een gelukzoekster, samen met haar man Henri. Hij regelt een plaats voor haar in een reddingsboot, een boot met 39 schipbreukelingen aan boord. De boot is veel te vol, alle ballast gaat dan ook direct overboord, maar toch constateert de heer Hardie, één van de overlevenden en bemanningslid van de” Alexandra”, dat de boot bij het minste of geringste zal zinken.
De drenkelingen zijn doodsbang, ze lijden honger en dorst er is geen enkel comfort op de reddingsboot. Ook moeten zij de kou, regen en wind trotseren.
In de dagen en weken die hierop volgen, volgen we de onmogelijke dilemma’s waar iedereen mee worstelt.
Wie kan en mag overleven?, hoe ga je om met keuzes die te maken hebben met leven of dood?
Er ontstaat een machtsstrijd tussen de heer Hardie en mevrouw Grant, een passagier.
We lezen over vriendschap, haat, frustraties maar toch ook over hoop op een goede afloop.
De reddingsboot is een prachtig geschreven verhaal, het stemt tot nadenken, wat doe je als je midden op de oceaan totaal aan jezelf bent overgeleverd?
De reddingsboot
25/04/2012
Grace en Henry zijn pas getrouwd en vieren dit met een huwelijksreis op het schip de Empress Alexandra en zijn onderweg naar de ouders van Henry om Grace aan hun voor te stellen.
Ze zijn zielsgelukkig maar dan gebeurt er iets verschrikkelijks,de Empress Alexandra krijgt schipbreuk door een explosie. Grace komt in een reddingsboot terecht nadat Henry een gesprek heeft gehad met Hardie die op de Empress Alexandra werkzaam is.
De advocaat William Reichmann heeft aan Grace voorgesteld om een dagboek te gaan schrijven over de 21 zware dagen op zee en wat voor gruwelijkheden er toen zijn voorgevallen.
Op de reddingsboot neemt Hardie de leiding omdat hij ervaring heeft met varen en constateert al snel dat de reddingsboot veel te vol is en dat er ballast overboord moet, anders zullen ze het niet overleven.
Dan begint het pas goed tot de drenkelingen door te dringen dat het er nu op aan komt om dit avontuur te overleven. Ze proberen zo goed als het kan met alle ongemakken die er zijn om te gaan en sommigen klampen zich letterlijk aan elkaar vast. De tijd brengen ze door met geroddel en om de haverklap is er weer een ruzie over iets. Ook krijgen ze te maken met barre weersomstandigheden zoals de regen en de kou en dan is er natuurlijk de dorst en honger die ze hebben en ze zijn dan ook heel erg bang. De drenkelingen denken er dan ook vooral aan hoe ze dit allemaal kunnen overleven.
Ik vond het een meeslepend boek om te lezen en toen ik er eenmaal in begon kon ik het moeilijk weer opzij leggen.
Ze zijn zielsgelukkig maar dan gebeurt er iets verschrikkelijks,de Empress Alexandra krijgt schipbreuk door een explosie. Grace komt in een reddingsboot terecht nadat Henry een gesprek heeft gehad met Hardie die op de Empress Alexandra werkzaam is.
De advocaat William Reichmann heeft aan Grace voorgesteld om een dagboek te gaan schrijven over de 21 zware dagen op zee en wat voor gruwelijkheden er toen zijn voorgevallen.
Op de reddingsboot neemt Hardie de leiding omdat hij ervaring heeft met varen en constateert al snel dat de reddingsboot veel te vol is en dat er ballast overboord moet, anders zullen ze het niet overleven.
Dan begint het pas goed tot de drenkelingen door te dringen dat het er nu op aan komt om dit avontuur te overleven. Ze proberen zo goed als het kan met alle ongemakken die er zijn om te gaan en sommigen klampen zich letterlijk aan elkaar vast. De tijd brengen ze door met geroddel en om de haverklap is er weer een ruzie over iets. Ook krijgen ze te maken met barre weersomstandigheden zoals de regen en de kou en dan is er natuurlijk de dorst en honger die ze hebben en ze zijn dan ook heel erg bang. De drenkelingen denken er dan ook vooral aan hoe ze dit allemaal kunnen overleven.
Ik vond het een meeslepend boek om te lezen en toen ik er eenmaal in begon kon ik het moeilijk weer opzij leggen.
De reddingsboot
24/04/2012
De reddingsboot beschrijft voornamelijk het leven en overleven in een boot en het proces wat daarop volgt.
Als Grace en haar kersverse man op de Empress Alexandra, een oceaanstomer,zitten en op weg zijn naar haar schoonouders,die net pas over haar bestaan te horen hebben gekregen,is er een ontploffing.
Er wordt schipbreuk geleden,passagiers moeten van boord en Grace komt in reddingsboot 14 terecht met nog 38 mensen.
Het is een gevarieerd gezelschap,oa een moeder met kind,Italiaanse vrouwen,een diaken en dan natuurlijk Hardie,die de leiding heeft en daadwerkelijk de baas speelt.
Eigenlijk is de reddingsboot overvol,er is maar voor minder mensen plaats,Hardie neemt de beslissingen,die niet altijd in goede aarde vallen.
Een drenkeling die ook nog aan boord wil komen wordt met harde hand afgewezen,een onmenselijk iets.
Het is leven,maar vooral proberen te overleven…
Men komt voor dilemma’s te staan,de keuzes zijn moeilijk.
Ik voelde de spanning die er heerste met de passagiers onder elkaar,honger en dorst gaan meespelen,diverse personen overleven het niet.
Men krijgt een taak toegedeeld om te hozen,je merkt hoe de krachten van de passagiers afnemen en er wordt gepraat en geruziëd
Drie weken op zee onder soms erbarmelijke omstandigheden is niet niks.
Dan is er ook nog de machtstrijd van Hardie tussen een van de vrouwen,dit gaat soms hard tegen hard
Ik probeerde me voor te stellen dat ikzelf op die boot zou zitten,niet wetende of je het wel zou redden,zou er zeker wanhopig van worden.
Je weet al dat Grace overleeft,in de proloog wordt verteld dat ze in de rechtszaal is.
Daar staat ze terecht voor mood met voorbedachten rade.
Waarom heeft ze geholpen de man overboord te gooien,daar gaat het over bij het proces.
Vond het een boek dat indruk op me gemaakt heeft,de wilskracht en toch het vechten om te overleven.
Je moet echt wel met die ontberingen mentaal sterk zijn ook,anders geef je volgens mij de moed op.
Hoe een klein boekje toch heel groot kan zijn!
Als Grace en haar kersverse man op de Empress Alexandra, een oceaanstomer,zitten en op weg zijn naar haar schoonouders,die net pas over haar bestaan te horen hebben gekregen,is er een ontploffing.
Er wordt schipbreuk geleden,passagiers moeten van boord en Grace komt in reddingsboot 14 terecht met nog 38 mensen.
Het is een gevarieerd gezelschap,oa een moeder met kind,Italiaanse vrouwen,een diaken en dan natuurlijk Hardie,die de leiding heeft en daadwerkelijk de baas speelt.
Eigenlijk is de reddingsboot overvol,er is maar voor minder mensen plaats,Hardie neemt de beslissingen,die niet altijd in goede aarde vallen.
Een drenkeling die ook nog aan boord wil komen wordt met harde hand afgewezen,een onmenselijk iets.
Het is leven,maar vooral proberen te overleven…
Men komt voor dilemma’s te staan,de keuzes zijn moeilijk.
Ik voelde de spanning die er heerste met de passagiers onder elkaar,honger en dorst gaan meespelen,diverse personen overleven het niet.
Men krijgt een taak toegedeeld om te hozen,je merkt hoe de krachten van de passagiers afnemen en er wordt gepraat en geruziëd
Drie weken op zee onder soms erbarmelijke omstandigheden is niet niks.
Dan is er ook nog de machtstrijd van Hardie tussen een van de vrouwen,dit gaat soms hard tegen hard
Ik probeerde me voor te stellen dat ikzelf op die boot zou zitten,niet wetende of je het wel zou redden,zou er zeker wanhopig van worden.
Je weet al dat Grace overleeft,in de proloog wordt verteld dat ze in de rechtszaal is.
Daar staat ze terecht voor mood met voorbedachten rade.
Waarom heeft ze geholpen de man overboord te gooien,daar gaat het over bij het proces.
Vond het een boek dat indruk op me gemaakt heeft,de wilskracht en toch het vechten om te overleven.
Je moet echt wel met die ontberingen mentaal sterk zijn ook,anders geef je volgens mij de moed op.
Hoe een klein boekje toch heel groot kan zijn!
1 2 >
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.
Mijn Winkelmand
My Crimezone
Alleen voor members
Om boeken te waarderen met sterren, recensies te schrijven of je persoonlijke thrillerboekenkast te beheren moet je inloggen. Heb je nog geen gratis account, kies dan voor registreren.
Login | Registreren
Banner positie 1
Banner positie 2
Banner positie 3
