De Florentijnse vloek

Thriller auteur
Thriller details
De Florentijnse vloek
(Der Fluch des Florentiners, 2006)
Ooit sierde hij een Boeddha-beeld en werd hij begeerd door maharadja’s,koningen en keizers. Als ‘Florentijn’ en meest waardevolle diamant aller tijden ging hij van hand tot hand onder de machtigsten van deze aarde. Doch allen die hem dachten te bezitten, bracht hij ongeluk, alsof er een vloek op hem rustte. Tot hij op raadselachtige wijze verdween… Wenen 2005. Een waardevolle diamant van onbekende afkomst duikt op in de catalogi van veilinghuis Christie’s; experts spreken het vermoeden uit dat het hier weleens om de ‘Florentijn’ zou kunnen gaan, een legendarische diamant van 137 karaat, die in het begin van de 20e eeuw spoorloos is verdwenen. En ook nu weer is de werkelijke verblijfplaats van de steen in nevelen gehuld. Marie-Claire de Vries, deskundige op het gebied van historische sieraden, krijgt opdracht de eeuwenoude geschiedenis van deze legendarische edelsteen te onderzoeken. De diamant die iedereen die hem ooit in bezit heeft gehad – keizers, koningen en maharadja’s – in het ongeluk heeft gestort… Op deze speurtocht ontmoet zij drie geheimzinnige mannen, die allen hun eigen redenen hebben om zich de rechtmatige eigenaar van de Florentijn te noemen. Maar wat zijn hun ware drijfveren? En is een van hen werkelijk lid van de Ridderorde van het Gulden Vlies, waaraan al sinds mensenheugenis de groten der aarde verbonden Marie-Claire zwicht voor de charmes van elk van hen – voor die van de Weense aristocraat, de Arabische vrijheidsstrijder en de Indiase prins – tot ze moet erkennen dat ze zich daarmee in groot gevaar begeeft. Dreigt zijzelf het laatste slachtoffer te worden van de vloek van de Florentijn?
Recensie
2
Meer irritatie dan leesplezier
De Florentijnse vloek is een verhaal dat past in de huidige trend met aandacht voor legenden, oude genootschappen en terrorisme. Het boek beschrijft verschillende locaties in Wenen, Zwitserland en Marokko die de belangstellende lezer kan bezoeken. Ackerman kiest niet voor de heilige Graal of Atlantis. Zijn invalshoek is het mysterie dat door de eeuwen heen rond edelstenen en hun herkomst geweven is. Wie bekend is met het oeuvre van Arthur Conan Doyle, weet dat deze honderd jaar geleden hetzelfde deed met een paar van zijn Sherlock Holmes verhalen.

Ackerman beschrijft twee gewelddadige diamantroven. Hierbij worden de legendarische Grote en Kleine Sancy buitgemaakt. Deze twee diamanten zouden ooit bij een derde steen gehoord hebben, de Florentijn. Deze diamant is al decennia lang spoorloos. Marie-Claire de Vries (geen Nederlandse...) is deskundige bij veilinghuis Christie's en krijgt de opdracht onderzoek te doen naar de Florentijn. Zij is niet de enige die belangstelling heeft voor de steen.

Hoewel het boek spannend begint met de beschrijvingen van de diefstallen, wekt het verhaal naar het einde toe meer irritatie dan leesplezier op. Dit hangt voor een deel samen met hoofdpersoon Marie-Claire. Ze vindt elke man die ze tegenkomt charmant of galant. Ze is meer bezig met de vraag wanneer ze met hen het bed in duikt (want daar is ze wel weer eens aan toe), dan dat ze zich op het onderzoek richt. Heeft ze de ene man nog niet gehad, dan gaat ze naar de andere. Zelfs als ze in de gaten heeft dat er misbruik van haar gemaakt wordt, gaat ze door. Haar zus is zo mogelijk een nog grotere nymfomane, evenals haar beste vriendin. Het is een bedroevende poging van Ackerman om het boek een romantisch tintje te geven. Maar een echte erotische thriller is De Florentijnse vloek ook weer niet.

De intrige stelt hoe dan ook teleur. Het lijkt er op dat iedereen de ander oplicht, met als uitzondering de bijzonder naïeve Marie-Claire. En op het eind van het boek blijkt dat belangrijke informatie over de Florentijn zich de hele tijd in een kluis van Christie's te vinden is, waar mevrouw De Vries toegang toe heeft. Dan denk ik: begin daar dan je onderzoek! Helaas, geen vakmanschap à la Arthur Conan Doyle.
02/10/2006
Lezersrecensie
De Florentijnse vloek
21/07/2007
2
Wat mij een leuk gegeven leek bleek bitter tegen te vallen. Mevrouw in kwestie gedraagd zich inderdaad erg onnozel en wordt verliefd op alles wat een broek aan heeft. Zeer irritant allemaal, in het begin valt het nog mee maar na nr. 3 hebben we het wel gehad.

En ze leefden nog lang en gelukkig.

Nee ik heb wel eens spannender boeken gelezen.


Login
om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.