Het verdriet van de vierdaagse
Thriller auteur
Thriller details
Het verdriet van de vierdaagse
(Het verdriet van de vierdaagse, 2010)
Na het overlijden van zijn moeder is er een brief voor haar binnengekomen. Pas na maanden komt Rogier er toe om de brief te openen. De anonieme afzender doet zich voor als een oude liefde van zijn moeder en tussen de regels door valt te lezen dat de briefschrijver mogelijk zijn vader is. Rogier gaat op zoek naar de afzender.
Tegelijkertijd krijgt hij bezoek van een belangrijke Nijmeegse familie. Dochter Isabelle is al meer dan een week verdwenen en de familie vraagt Rogier haar op te sporen. De beide zoektochten kruisen elkaar.
Tegelijkertijd krijgt hij bezoek van een belangrijke Nijmeegse familie. Dochter Isabelle is al meer dan een week verdwenen en de familie vraagt Rogier haar op te sporen. De beide zoektochten kruisen elkaar.
Recensie
Eigenlijk is er bij dit boek geen doorkomen aan. Misschien dat het voor mensen uit Nijmegen of vierdaagselopers wél heel herkenbaar is.
Met Het verdriet van de vierdaagse schreef de 54-jarige Rudy Dek zijn derde vierdaagsethriller. Eerder verschenen De dood of de gladiolen (2008) en Vrijdagmoorden (2009) met hetzelfde thema, de Nijmeegse vierdaagse, en dezelfde hoofdpersoon, amateur-speurder Rogier Hoofs. In 1993 schreef Dek al een roman met de titel Het duizendste front.
In de vorige boeken was Rogier Hoofs nog buschauffeur, nu is hij eigenlijk werkeloos. InVrijdagmoorden heeft hij echter een moordzaak opgelost, en zo komt een Nijmeegse familie bij hem terecht wanneer hun dochter vermist is. Rogier gaat aan het werk als privédetective om haar te vinden.
Tegelijkertijd is hij bezig met een onderzoek naar een vreemde brief die zijn moeder na haar overlijden heeft ontvangen. Hij vermoedt namelijk dat de brief van zijn biologische vader komt, en zou hem graag ontmoeten.
En dan is er nog een gezin dat tijdens een boottochtje over de Waal opeens een sportschoen uit het water vist. En de voet zit er nog in…
Het boek begint eigenlijk al onduidelijk met in het eerste hoofdstuk al drie verschillende verhaallijnen met totaal verschillende personages. Eerst een stuk over een gezin dat gaat varen en een sportschoen in de Waal ziet drijven, dan een heel vaag stuk over een man die naar een soort prostituee gaat die voor hem danst, dan weer over het politiebureau in Tiel waar het gezin de gevonden schoen heenbrengt. Vervolgens gaan we een aantal maanden terug in de tijd, naar een vergadering van een comité dat de vierdaagse wil saboteren.
Door het onduidelijke begin komt de lezer niet lekker in het verhaal, maar daarbij is het boek ook nog eens vrij langdradig. Geen spanning en er loopt van alles door elkaar heen. Gaandeweg wordt het er niet beter op, het boek blijft vaag en de lezer is de draad voortdurend kwijt. Sowieso is het lastig dit boek te lezen wanneer je de vorige boeken niet gelezen hebt. Eigenlijk is er bij dit boek geen doorkomen aan. Misschien dat het voor mensen uit Nijmegen of vierdaagselopers wél heel herkenbaar is.
Het boek eindigt met een aankondiging voor een nieuw vierdaagseboek van Rudy Dek in 2011: Dood van een marsleider. Ik kijk er niet naar uit.
In de vorige boeken was Rogier Hoofs nog buschauffeur, nu is hij eigenlijk werkeloos. In
Tegelijkertijd is hij bezig met een onderzoek naar een vreemde brief die zijn moeder na haar overlijden heeft ontvangen. Hij vermoedt namelijk dat de brief van zijn biologische vader komt, en zou hem graag ontmoeten.
En dan is er nog een gezin dat tijdens een boottochtje over de Waal opeens een sportschoen uit het water vist. En de voet zit er nog in…
Het boek begint eigenlijk al onduidelijk met in het eerste hoofdstuk al drie verschillende verhaallijnen met totaal verschillende personages. Eerst een stuk over een gezin dat gaat varen en een sportschoen in de Waal ziet drijven, dan een heel vaag stuk over een man die naar een soort prostituee gaat die voor hem danst, dan weer over het politiebureau in Tiel waar het gezin de gevonden schoen heenbrengt. Vervolgens gaan we een aantal maanden terug in de tijd, naar een vergadering van een comité dat de vierdaagse wil saboteren.
Door het onduidelijke begin komt de lezer niet lekker in het verhaal, maar daarbij is het boek ook nog eens vrij langdradig. Geen spanning en er loopt van alles door elkaar heen. Gaandeweg wordt het er niet beter op, het boek blijft vaag en de lezer is de draad voortdurend kwijt. Sowieso is het lastig dit boek te lezen wanneer je de vorige boeken niet gelezen hebt. Eigenlijk is er bij dit boek geen doorkomen aan. Misschien dat het voor mensen uit Nijmegen of vierdaagselopers wél heel herkenbaar is.
Het boek eindigt met een aankondiging voor een nieuw vierdaagseboek van Rudy Dek in 2011: Dood van een marsleider. Ik kijk er niet naar uit.
02/11/2010
Lezersrecensie
Het verdriet van de vierdaagse
21/11/2011
Waarom blijft deze man schrijven. Onsamenhangend zijn al zijn boeken. Niet om door te komen.
Het is dat is ze krijg, daarom lees ik ze, maar breng ze daarna direct naar de rommelmarkt.
Het is dat is ze krijg, daarom lees ik ze, maar breng ze daarna direct naar de rommelmarkt.
Het verdriet van de vierdaagse
23/06/2011
Allereerst ben ik het absoluut oneens met de recensie van Manon. Het klopt dat het makkelijker is om de gehele serie vanaf het begin te volgen maar de boeken op zich hebben ook een goed plot wat wel blijkt uit de overige recensies.De buschauffeur maakt vele avonturen mee waarbij je af en toe het idee hebt er zelf bij te zijn en je fantasie tot leven komt bij het verhaal.Naast zelf in het bezit te zijn van de 1e 3 delen maak ik elk jaar mijn gastgezin in Nijmegen blij met het nieuwe deel. Ook dit jaar gaat dit weer gebeuren en ik weet zeker dat het voor volgend jaar ook goed komt.Tijdens de Nijmeegse vierdaagse staat de stand van de uitgeverij in Nijmegen. Dus wil je meer weten over de huidige trilogie die verder wordt uitgebouwd kom langs op maandag 18 juli.
Het verdriet van de vierdaagse
21/09/2010
Het verdriet van de Vierdaagse vond ik mooi beschreven en tot de laatste bladzijde spannend en realistisch. Erg leuk omdat de hoofdpersoon Rogier zo precies is beschreven. De plaatsen zijn ook mooi en herkenbaar beschreven.
Zeker een aanrader.
Een aantal jaren geleden heb ik een boek van Rudy Dek gelezen met de titel Het duizendste front. Ook dat boek vond ik mooi en indrukwekkend.
Zeker een aanrader.
Een aantal jaren geleden heb ik een boek van Rudy Dek gelezen met de titel Het duizendste front. Ook dat boek vond ik mooi en indrukwekkend.
Het verdriet van de vierdaagse
07/09/2010
Alweer 3 jaar verschijnt er rond de Nijmeegse vierdaagse een thriller van de hand van Rudy Dek. Rogier Hoofs, een inmiddels gewezen buschauffeur, is de hoofdpersoon in deze reeks.
Het opmerkelijke van deze verhalen is dat het de unieke sfeer in Nijmegen in de vierdaagse periode goed weet te raken. Vervolgens worden er goed verweven verhaallijnen neergezet die een logische, natuurlijke opbouw hebben. Dit in combinatie met snelle opeenvolgende ontwikkelingen maakt dat de spanning in tempo wordt opgevoerd. Het zou zo maar in Nijmegen kunnen gebeuren!
Terwijl ik recentelijk het dagblad De Gelderlander doorbladerde kwam ik de naam van Rogier Hoofs opeens tegen. Het zou toch niet waar zijn...
Dit bleek echter een feuilleton van Rudy Dek. Dit geeft aan dat Het verdriet van de vierdaagse een spannend realistisch verhaal is dat ook prima gelezen kan worden als je geen vierdaagse connectie hebt.
Het opmerkelijke van deze verhalen is dat het de unieke sfeer in Nijmegen in de vierdaagse periode goed weet te raken. Vervolgens worden er goed verweven verhaallijnen neergezet die een logische, natuurlijke opbouw hebben. Dit in combinatie met snelle opeenvolgende ontwikkelingen maakt dat de spanning in tempo wordt opgevoerd. Het zou zo maar in Nijmegen kunnen gebeuren!
Terwijl ik recentelijk het dagblad De Gelderlander doorbladerde kwam ik de naam van Rogier Hoofs opeens tegen. Het zou toch niet waar zijn...
Dit bleek echter een feuilleton van Rudy Dek. Dit geeft aan dat Het verdriet van de vierdaagse een spannend realistisch verhaal is dat ook prima gelezen kan worden als je geen vierdaagse connectie hebt.
Het verdriet van de vierdaagse
05/09/2010
Nadat ik de twee voorgaande vierdaagse detectives van Dek heb gelezen, was ik blij dit jaar weer te lezen over hoofdpersoon Rogier Hoofs. De eerste twee heb ik met plezier gelezen, maar deze, Het verdriet van de vierdaagse, is een topper. Soepel geschreven, een boeiend verhaal. Het leuke is dat Dek een fraaie én eigenzinnige schrijfstijl heeft. Daarnaast heeft hij net iets meer te vertellen dan het moordverhaal alleen. Een detective met diepgang, zal ik maar zeggen.
1 2 >
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.

