Thriller details
Het verdriet van de vierdaagse
Thriller auteur
Thriller details
Het verdriet van de vierdaagse
(Het verdriet van de vierdaagse, 2010)
Na het overlijden van zijn moeder is er een brief voor haar binnengekomen. Pas na maanden komt Rogier er toe om de brief te openen. De anonieme afzender doet zich voor als een oude liefde van zijn moeder en tussen de regels door valt te lezen dat de briefschrijver mogelijk zijn vader is. Rogier gaat op zoek naar de afzender.
Tegelijkertijd krijgt hij bezoek van een belangrijke Nijmeegse familie. Dochter Isabelle is al meer dan een week verdwenen en de familie vraagt Rogier haar op te sporen. De beide zoektochten kruisen elkaar.
Tegelijkertijd krijgt hij bezoek van een belangrijke Nijmeegse familie. Dochter Isabelle is al meer dan een week verdwenen en de familie vraagt Rogier haar op te sporen. De beide zoektochten kruisen elkaar.
-
-
paperback
Recensie
Eigenlijk is er bij dit boek geen doorkomen aan. Misschien dat het voor mensen uit Nijmegen of vierdaagselopers wél heel herkenbaar is.
Met Het verdriet van de vierdaagse schreef de 54-jarige Rudy Dek zijn derde vierdaagsethriller. Eerder verschenen De dood of de gladiolen (2008) en Vrijdagmoorden (2009) met hetzelfde thema, de Nijmeegse vierdaagse, en dezelfde hoofdpersoon, amateur-speurder Rogier Hoofs. In 1993 schreef Dek al een roman met de titel Het duizendste front.
In de vorige boeken was Rogier Hoofs nog buschauffeur, nu is hij eigenlijk werkeloos. InVrijdagmoorden heeft hij echter een moordzaak opgelost, en zo komt een Nijmeegse familie bij hem terecht wanneer hun dochter vermist is. Rogier gaat aan het werk als privédetective om haar te vinden.
Tegelijkertijd is hij bezig met een onderzoek naar een vreemde brief die zijn moeder na haar overlijden heeft ontvangen. Hij vermoedt namelijk dat de brief van zijn biologische vader komt, en zou hem graag ontmoeten.
En dan is er nog een gezin dat tijdens een boottochtje over de Waal opeens een sportschoen uit het water vist. En de voet zit er nog in…
Het boek begint eigenlijk al onduidelijk met in het eerste hoofdstuk al drie verschillende verhaallijnen met totaal verschillende personages. Eerst een stuk over een gezin dat gaat varen en een sportschoen in de Waal ziet drijven, dan een heel vaag stuk over een man die naar een soort prostituee gaat die voor hem danst, dan weer over het politiebureau in Tiel waar het gezin de gevonden schoen heenbrengt. Vervolgens gaan we een aantal maanden terug in de tijd, naar een vergadering van een comité dat de vierdaagse wil saboteren.
Door het onduidelijke begin komt de lezer niet lekker in het verhaal, maar daarbij is het boek ook nog eens vrij langdradig. Geen spanning en er loopt van alles door elkaar heen. Gaandeweg wordt het er niet beter op, het boek blijft vaag en de lezer is de draad voortdurend kwijt. Sowieso is het lastig dit boek te lezen wanneer je de vorige boeken niet gelezen hebt. Eigenlijk is er bij dit boek geen doorkomen aan. Misschien dat het voor mensen uit Nijmegen of vierdaagselopers wél heel herkenbaar is.
Het boek eindigt met een aankondiging voor een nieuw vierdaagseboek van Rudy Dek in 2011: Dood van een marsleider. Ik kijk er niet naar uit.
In de vorige boeken was Rogier Hoofs nog buschauffeur, nu is hij eigenlijk werkeloos. In
Tegelijkertijd is hij bezig met een onderzoek naar een vreemde brief die zijn moeder na haar overlijden heeft ontvangen. Hij vermoedt namelijk dat de brief van zijn biologische vader komt, en zou hem graag ontmoeten.
En dan is er nog een gezin dat tijdens een boottochtje over de Waal opeens een sportschoen uit het water vist. En de voet zit er nog in…
Het boek begint eigenlijk al onduidelijk met in het eerste hoofdstuk al drie verschillende verhaallijnen met totaal verschillende personages. Eerst een stuk over een gezin dat gaat varen en een sportschoen in de Waal ziet drijven, dan een heel vaag stuk over een man die naar een soort prostituee gaat die voor hem danst, dan weer over het politiebureau in Tiel waar het gezin de gevonden schoen heenbrengt. Vervolgens gaan we een aantal maanden terug in de tijd, naar een vergadering van een comité dat de vierdaagse wil saboteren.
Door het onduidelijke begin komt de lezer niet lekker in het verhaal, maar daarbij is het boek ook nog eens vrij langdradig. Geen spanning en er loopt van alles door elkaar heen. Gaandeweg wordt het er niet beter op, het boek blijft vaag en de lezer is de draad voortdurend kwijt. Sowieso is het lastig dit boek te lezen wanneer je de vorige boeken niet gelezen hebt. Eigenlijk is er bij dit boek geen doorkomen aan. Misschien dat het voor mensen uit Nijmegen of vierdaagselopers wél heel herkenbaar is.
Het boek eindigt met een aankondiging voor een nieuw vierdaagseboek van Rudy Dek in 2011: Dood van een marsleider. Ik kijk er niet naar uit.
02/11/2010
Lezersrecensie
Het verdriet van de vierdaagse
02/09/2010
Toen ik vanochtend op de radio het akelige bericht hoorde dat er een voet gevonden was, kon ik niet anders dan aan het boek van Rudy Dek denken. Ook in zijn derde boek in de vierdaagse-reeks draait het namelijk om de nodige losse voeten. Gelukkig gaat het hier om fictie, dat is een stuk beter te verdragen dan de werkelijkheid! Het komt niet helemaal goed met die voeten en met de eigenaars, maar de boeken van Dek ontaarden nergens in een zinloze stapeling van geweld of narigheid.
We volgen nu voor de derde keer de belevenissen van een enigszins wereldvreemde, maar wel doortastende brave borst (Rogier Hoofs). Vooral de lokale elementen maken het lezen tot een feest: de watertoren bij Werkhoven heeft vanaf nu altijd een grimmig bijsmaakje.
Ook volgend jaar zal ik de vierdaagse vooral beleven via deel 4 van deze leuke reeks!
We volgen nu voor de derde keer de belevenissen van een enigszins wereldvreemde, maar wel doortastende brave borst (Rogier Hoofs). Vooral de lokale elementen maken het lezen tot een feest: de watertoren bij Werkhoven heeft vanaf nu altijd een grimmig bijsmaakje.
Ook volgend jaar zal ik de vierdaagse vooral beleven via deel 4 van deze leuke reeks!
Het verdriet van de vierdaagse
29/08/2010
Een verhaal dat zich vlot laat lezen. De schrijver wist mij goed in zijn verhaal te krijgen. Het boek was snel uit. De diverse verhaallijnen kennen aan het eind verrassende wendingen. Als je de twee voorgaande boeken van Rudy Dek hebt gelezen, zul je merken dat de verhaallijnen doorlopen. Dat is voor mij een reden om met belangstelling naar zijn volgende boek uit te zien.
< 1 2
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.
Mijn Winkelmand
My Crimezone
Alleen voor members
Om boeken te waarderen met sterren, recensies te schrijven of je persoonlijke thrillerboekenkast te beheren moet je inloggen. Heb je nog geen gratis account, kies dan voor registreren.
Login | Registreren
Banner positie 1
Banner positie 2
Banner positie 3
