Thriller details
Auteur(s)
De Nabucco-moorden
Thriller auteur
Thriller details
De Nabucco-moorden
(2012)
Wat als je je leven opnieuw voorzichtig probeert op te bouwen, maar anderen je voortdurend onderuit trachten te halen?
Wat als je wel wil vechten, maar je niet weet tegen wie?
Na zijn avontuur met Suzanne Flores in het eerste boek Coeur de Boeuf staat Arthur Doringen aan het hoofd van de Emilius-holding. Hij wil een nieuwe, frisse wind door die wat ouderwetse organisatie laten waaien. Geen eenvoudige opdracht want hij dient oude, familiale belangen te verenigen met zijn nieuwe, toekomstgerichte plannen. Tevens probeert hij na het verlies van zijn vrouw en dochtertje zijn leven opnieuw voorzichtig op te bouwen, samen met Suzanne. Met de hem typerende koppigheid en vastberadenheid zet hij door. In Istanboel wordt op dat moment een bankdirecteur vermoord. Een op het eerste gezicht eerder banaal feit. Totdat de voorzitter van de Raad van Bestuur van de Emilius-holding op gruwelijke wijze aan zijn einde komt. Ongewild komen Arthur en Suzanne opnieuw terecht in een gevaarlijk machtsspel. Maar deze keer lijkt de vijand onzichtbaar en ongrijpbaar. Koppig graaft Arthur dieper en dieper tot hij beseft hoe machtig en onaantastbaar zijn vijanden zijn…
De misdaadroman De Nabucco-moorden is het tweede deel en tevens slot van het misdaadtweeluik met Arthur Doringen in de hoofdrol. Zowel het eerste als het tweede deel kunnen als afzonderlijke thriller gelezen worden zonder in te boeten aan spanning. Maar het verhaal wint eens te meer aan kracht en aan leesplezier wanneer het volledige tweeluik wordt
gelezen.
Wat als je wel wil vechten, maar je niet weet tegen wie?
Na zijn avontuur met Suzanne Flores in het eerste boek Coeur de Boeuf staat Arthur Doringen aan het hoofd van de Emilius-holding. Hij wil een nieuwe, frisse wind door die wat ouderwetse organisatie laten waaien. Geen eenvoudige opdracht want hij dient oude, familiale belangen te verenigen met zijn nieuwe, toekomstgerichte plannen. Tevens probeert hij na het verlies van zijn vrouw en dochtertje zijn leven opnieuw voorzichtig op te bouwen, samen met Suzanne. Met de hem typerende koppigheid en vastberadenheid zet hij door. In Istanboel wordt op dat moment een bankdirecteur vermoord. Een op het eerste gezicht eerder banaal feit. Totdat de voorzitter van de Raad van Bestuur van de Emilius-holding op gruwelijke wijze aan zijn einde komt. Ongewild komen Arthur en Suzanne opnieuw terecht in een gevaarlijk machtsspel. Maar deze keer lijkt de vijand onzichtbaar en ongrijpbaar. Koppig graaft Arthur dieper en dieper tot hij beseft hoe machtig en onaantastbaar zijn vijanden zijn…
De misdaadroman De Nabucco-moorden is het tweede deel en tevens slot van het misdaadtweeluik met Arthur Doringen in de hoofdrol. Zowel het eerste als het tweede deel kunnen als afzonderlijke thriller gelezen worden zonder in te boeten aan spanning. Maar het verhaal wint eens te meer aan kracht en aan leesplezier wanneer het volledige tweeluik wordt
gelezen.
-
-
paperback
Recensie
Ignace Dermaux heeft een lange romanstructuur uitgeschreven die als basis zou kunnen dienen voor de roman die hij echt moet schrijven, maar dan met meer vlees aan de botten.
Arthur Doringen lijkt voor het ongeluk geboren. In zijn vorig avontuur, Coeur de Boeuf, verloor hij zijn vrouw en dochter, en nu, in De Nabucco-moorden, is hij de CEO van de Emilius-holding, een familiebedrijf waarin hij de enige buitenstaander is. Ook dat is om moeilijkheden vragen. Die beginnen dan ook in Istanboel, waar een bankdirecteur wordt vermoord. Een dag later wordt de politicus Albert Caels in Antwerpen neergekogeld.
Deze twee moorden vormen de start van een intrige, van waaruit auteur Ignace Dermaux een vrij ingewikkelde maar deugdzame roman weeft, met vele personages en verwikkelingen. Om deze intrige op te pikken moet de lezer echter een karrenvracht personages incasseren, een behoorlijk aantal verhaallijnen beheersen en nieuwsgierig blijven tot het einde. Dermaux vindt het immers een kunst om het mysterieuze zo lang mogelijk te rekken en helemaal op het eind alle eindjes aan elkaar te knopen. Het Agatha Christie complex, zo je wil: het kan werken, maar niet altijd en niet hier. Het voorwoord is overbodig en wordt bovendien herhaald in de eerste hoofdstukken. De familiestructuur met stamboom achteraan is evenmin van aard om de lezer een rustige afloop te verzekeren. En alles wat ertussen zit is lichtjes monotoon. O nee, niet door het taalgebruik, want dat is zeer correct en verzorgd. Dermaux kan schrijven. De moeilijkheid met deze De Nabucco-moorden is echter dat het narratieve doorgaat en maar blijft doorgaan. Het verhaal is één langgerekte uitwerking van een verhaal in plaats van het verhaal zelf. Er staan nauwelijks dialogen in het boek.
Als lezer zit je de hele tijd te wachten op de actie. De auteur doet zijn best om alles te laten kloppen. Hij beschrijft moeiteloos de ingewikkelde financiële wereld van investeringen, en weidt zo nu en dan uit over de mentale druk van Arthur. Hij alludeert op maffiapraktijken met Russisch gas, op duistere familie-intriges, en beschrijft soms rauwe seks.
Ignace Dermaux heeft een lange romanstructuur uitgeschreven die als basis zou kunnen dienen voor de roman die hij echt moet schrijven, maar dan met meer vlees aan de botten. Het zou een stuk minder saai om lezen zijn.
LEES OOK TIP:
Andermans geld van Justin Cartwright
Boeken van Bob Mendes en Mark Cave
Deze twee moorden vormen de start van een intrige, van waaruit auteur Ignace Dermaux een vrij ingewikkelde maar deugdzame roman weeft, met vele personages en verwikkelingen. Om deze intrige op te pikken moet de lezer echter een karrenvracht personages incasseren, een behoorlijk aantal verhaallijnen beheersen en nieuwsgierig blijven tot het einde. Dermaux vindt het immers een kunst om het mysterieuze zo lang mogelijk te rekken en helemaal op het eind alle eindjes aan elkaar te knopen. Het Agatha Christie complex, zo je wil: het kan werken, maar niet altijd en niet hier. Het voorwoord is overbodig en wordt bovendien herhaald in de eerste hoofdstukken. De familiestructuur met stamboom achteraan is evenmin van aard om de lezer een rustige afloop te verzekeren. En alles wat ertussen zit is lichtjes monotoon. O nee, niet door het taalgebruik, want dat is zeer correct en verzorgd. Dermaux kan schrijven. De moeilijkheid met deze De Nabucco-moorden is echter dat het narratieve doorgaat en maar blijft doorgaan. Het verhaal is één langgerekte uitwerking van een verhaal in plaats van het verhaal zelf. Er staan nauwelijks dialogen in het boek.
Als lezer zit je de hele tijd te wachten op de actie. De auteur doet zijn best om alles te laten kloppen. Hij beschrijft moeiteloos de ingewikkelde financiële wereld van investeringen, en weidt zo nu en dan uit over de mentale druk van Arthur. Hij alludeert op maffiapraktijken met Russisch gas, op duistere familie-intriges, en beschrijft soms rauwe seks.
Ignace Dermaux heeft een lange romanstructuur uitgeschreven die als basis zou kunnen dienen voor de roman die hij echt moet schrijven, maar dan met meer vlees aan de botten. Het zou een stuk minder saai om lezen zijn.
LEES OOK TIP:
Andermans geld van Justin Cartwright
Boeken van Bob Mendes en Mark Cave
05/06/2012
Lezersrecensie
De Nabucco-moorden
18/12/2012
Arthur Doringen hebben we in het debuut “Coeur de Boeuf” leren kennen. Inmiddels woont hij samen met Suzanne Flores. Na zijn avontuur met Suzanne Flores in het eerste boek Coeur de Boeuf staat Arthur Doringen nu aan het hoofd van de Emilius-holding. Aangezien hij geen familie is, ondervindt hij nogal wat tegenwerking van de rest van de familie. Zij willen bewijzen, dat Arthur daar niet op zijn plek zit. Ook heeft hij nieuwe plannen voor de toekomst, wat niet zo eenvoudig is als dat indruist tegen de ingeburgerde gang van zaken. Hij wil namelijk alternatieve energiebronnen aanboren. Dan wordt hij gebeld door journalisten, dat er gefraudeerd zou worden en de belastingdienst staat ook nog op de stoep. Welke lijken komen er nog meer uit de kast rollen?
Tegelijkertijd wordt er in Istanbul een directeur van een bank vermoord. Hij heeft informatie weten door te spelen aan zijn secretaresse. Zij weet niet wat ze moet doen. Niets doen is eigenlijk geen optie. Zij gaat naar België terug, doodsbang, dat ze erachter komen, dat zij meer informatie heeft. Dan gaat ze langs een politica om te kijken of zij er meer van weet.
Ondertussen zoekt Arthur naar de voorzitter van de Raad van Bestuur, die richting Frankrijk is vertrokken op vakantie. Hij weet er gewoon niet genoeg vanaf om al die journalisten te woord te staan. Dan blijkt de voorzitter en zijn vrouw in Frankrijk te zijn vermoord en komen Arthur en Suzanne opnieuw terecht in een machtsstrijd, deze keer tussen grootmachten.
De misdaadroman “De Nabucco-moorden” is het tweede deel en tevens slot van het misdaadtweeluik met Arthur Doringen in de hoofdrol. Er wordt gezegd, dat het eerste en tweede deel afzonderlijk gelezen kan worden zonder in te boeten aan spanning, maar dat vind ik niet waar. OK, de spanning blijft hetzelfde, maar ik vind, dat je deel twee niet kunt lezen zonder deel een gelezen te hebben, omdat je in deel een de hele voorgeschiedenis van Arthur en Suzanne leert kennen. Ook hun personages worden daar goed uitgediept en dat is in deel twee toch minder. Als je het als vervolg leest, dan maakt het niet uit, dan ken je ze al. In “De Nabuccomoorden” wordt te veel informatie gegeven naar mijn smaak in verhouding tot de actie. In dit tweede deel ligt de nadruk teveel op de energieproblemen, de oplossingen en de corruptie die hier mee gepaard gaan. Ignace Dermaux is zeer deskundig en weet veel van al deze zaken. Er worden veel personages opgevoerd. Pas op driederde van het boek gebeurt er nog iets spannends. Ignace Dermaux schrijft goed, dat is het probleem niet. Het is meer een roman dan een thriller. De informatie die gegeven wordt, vind ik zelf wel heel interessant, maar als thriller is het boek toch minder uit de verf gekomen dan zijn debuut. Ik kan me voorstellen, dat als je het tweede deel alleen leest, zoals bij CrimeZone het geval was, je dan het boek inderdaad maar twee sterren geeft. Omdat ik het lees als vervolg op het eerste deel, drie sterren voor dit tweede deel.
plot
3
spanning
2
leesplezier
3
schrijfstijl
4
originaliteit
3
psychologie
2
Tegelijkertijd wordt er in Istanbul een directeur van een bank vermoord. Hij heeft informatie weten door te spelen aan zijn secretaresse. Zij weet niet wat ze moet doen. Niets doen is eigenlijk geen optie. Zij gaat naar België terug, doodsbang, dat ze erachter komen, dat zij meer informatie heeft. Dan gaat ze langs een politica om te kijken of zij er meer van weet.
Ondertussen zoekt Arthur naar de voorzitter van de Raad van Bestuur, die richting Frankrijk is vertrokken op vakantie. Hij weet er gewoon niet genoeg vanaf om al die journalisten te woord te staan. Dan blijkt de voorzitter en zijn vrouw in Frankrijk te zijn vermoord en komen Arthur en Suzanne opnieuw terecht in een machtsstrijd, deze keer tussen grootmachten.
De misdaadroman “De Nabucco-moorden” is het tweede deel en tevens slot van het misdaadtweeluik met Arthur Doringen in de hoofdrol. Er wordt gezegd, dat het eerste en tweede deel afzonderlijk gelezen kan worden zonder in te boeten aan spanning, maar dat vind ik niet waar. OK, de spanning blijft hetzelfde, maar ik vind, dat je deel twee niet kunt lezen zonder deel een gelezen te hebben, omdat je in deel een de hele voorgeschiedenis van Arthur en Suzanne leert kennen. Ook hun personages worden daar goed uitgediept en dat is in deel twee toch minder. Als je het als vervolg leest, dan maakt het niet uit, dan ken je ze al. In “De Nabuccomoorden” wordt te veel informatie gegeven naar mijn smaak in verhouding tot de actie. In dit tweede deel ligt de nadruk teveel op de energieproblemen, de oplossingen en de corruptie die hier mee gepaard gaan. Ignace Dermaux is zeer deskundig en weet veel van al deze zaken. Er worden veel personages opgevoerd. Pas op driederde van het boek gebeurt er nog iets spannends. Ignace Dermaux schrijft goed, dat is het probleem niet. Het is meer een roman dan een thriller. De informatie die gegeven wordt, vind ik zelf wel heel interessant, maar als thriller is het boek toch minder uit de verf gekomen dan zijn debuut. Ik kan me voorstellen, dat als je het tweede deel alleen leest, zoals bij CrimeZone het geval was, je dan het boek inderdaad maar twee sterren geeft. Omdat ik het lees als vervolg op het eerste deel, drie sterren voor dit tweede deel.
plot
3
spanning
2
leesplezier
3
schrijfstijl
4
originaliteit
3
psychologie
2
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.
Mijn Winkelmand
My Crimezone
Alleen voor members
Om boeken te waarderen met sterren, recensies te schrijven of je persoonlijke thrillerboekenkast te beheren moet je inloggen. Heb je nog geen gratis account, kies dan voor registreren.
Login | Registreren
Banner positie 1
Banner positie 2
Banner positie 3
