Complot
Thriller auteur
Thriller details
Complot
(Killing for the Company, 2012)
2003. Chet Freeman, een voormalige SAS-strijder die in dienst invalide is geraakt, werkt als beveiligingsmedewerker bij de Grosvenor Group, een Amerikaans bedrijf dat zich onder meer met wapenhandel bezighoudt. Hij betrapt een jonge vredesactiviste op afluisteren bij een bespreking tussen Grosvenor en de Britse premier. Wat Chet en de jonge vrouw horen, lijkt erop te duiden dat de premier zich door Grosvenor laat omkopen om zich in een illegale oorlog te begeven.
Kan dit echt waar zijn? Iemand vindt in elk geval dat er iets geheimgehouden moet worden, want Chet en het meisje worden al snel aangevallen en opgejaagd. Ze duiken onder, en een dodelijk kat-en-muisspel begint.
Bijna tien jaar later bereikt de spanning in Jeruzalem het kookpunt. De nu ex-premier werkt als vredesonderhandelaar in het Midden-Oosten. De regio zinkt weg in anarchie en rivaliserende legers maken zich op voor een bloedige strijd. Intussen maakt Chets beste maatje Luke deel uit van een speciaal team dat de ex-premier moet beveiligen. Dan, op het hoogtepunt van de strijd, ontdekt Luke een samenzwering die destructiever is dan welke wapendeal dan ook.
Kan dit echt waar zijn? Iemand vindt in elk geval dat er iets geheimgehouden moet worden, want Chet en het meisje worden al snel aangevallen en opgejaagd. Ze duiken onder, en een dodelijk kat-en-muisspel begint.
Bijna tien jaar later bereikt de spanning in Jeruzalem het kookpunt. De nu ex-premier werkt als vredesonderhandelaar in het Midden-Oosten. De regio zinkt weg in anarchie en rivaliserende legers maken zich op voor een bloedige strijd. Intussen maakt Chets beste maatje Luke deel uit van een speciaal team dat de ex-premier moet beveiligen. Dan, op het hoogtepunt van de strijd, ontdekt Luke een samenzwering die destructiever is dan welke wapendeal dan ook.
Recensie
Wat spanning betreft zit het wel goed, maar wat de plot betreft is het knulligheid troef bij Ryan.
Complot bestaat uit drie tijdsvakken. Het begint in 1998 met de kennismaking met de SAS-strijders Chet Freeman en Luke Mercer die een opdracht moeten uitvoeren in Servië en daar niet ongeschonden uitkomen. Vijf jaar later, vlak voor de Golfoorlog, raken ze betrokken bij een smerig handeltje van partijen die er alle belang bij hebben dat die oorlog er komt. Nog eens tien jaar later richt de focus zich op Israel, als daar de Klaagmuur vernietigd dreigt te worden, om zo de eindstrijd te ontketenen zoals in het bijbelboek Daniël staat.
Wat spanning betreft zit het wel goed bij Chris Ryan. De SAS-strijders moeten diverse keren in actie komen en de uitkomst staat niet van tevoren vast. Bij Chris Ryan is niemand veilig. Ook de goeden met belangrijke rollen vallen als bosjes.
Het taalgebruik van Ryan past daar goed bij. Geen overbodige beschrijvingen, maar een snel verslag van de actie. Ryan kan er niets aan doen dat de vertaler dacht dat de Engelse uitdrukking ‘sing from the same hymn book’ letterlijk in het Nederlands omgezet kon worden naar de niet bestaande uitdrukking 'uit hetzelfde psalmboek zingen'...
Met spanning alleen heb je nog geen goed boek. Ook aan het verhaal mogen eisen worden gesteld. Wat de plot betreft is het knulligheid troef bij Ryan. Om eens een serie voorbeelden te noemen: Een vrouw zonder enige achtergrond die in haar eentje doorheeft dat een internationaal bedrijf dat handelt in wapens een afspraak heeft met de premier? Die ook weet waar die plaatsvindt, ook al is de locatie geheim? Die zich daar de dag voor de meeting aanmeldt als schoonmaakster, gelijk wordt aangenomen en de volgende dag toegang heeft tot die kamers? Of de beste huurmoordenares van de Mossad die na een gevecht met een man zich de volgende dag zijn gezicht niet meer kan herinneren en dan maar een ander voor de trein gooit? Een verstopte simkaart die tien jaar niet is gebruikt (of waar iets voor betaald is) en die het nog gewoon doet? En iemand anders die nog steeds het telefoonnummer van een vriend in zijn toestel heeft staan die tien jaar geleden is overleden?
De opsomming kan zo nog wel even doorgaan. Al die knulligheden zijn nodig om het verhaal lopende te houden. Wie die zich daar niet aan stoort, zal zich prima vermaken met dit boek.
Wat spanning betreft zit het wel goed bij Chris Ryan. De SAS-strijders moeten diverse keren in actie komen en de uitkomst staat niet van tevoren vast. Bij Chris Ryan is niemand veilig. Ook de goeden met belangrijke rollen vallen als bosjes.
Het taalgebruik van Ryan past daar goed bij. Geen overbodige beschrijvingen, maar een snel verslag van de actie. Ryan kan er niets aan doen dat de vertaler dacht dat de Engelse uitdrukking ‘sing from the same hymn book’ letterlijk in het Nederlands omgezet kon worden naar de niet bestaande uitdrukking 'uit hetzelfde psalmboek zingen'...
Met spanning alleen heb je nog geen goed boek. Ook aan het verhaal mogen eisen worden gesteld. Wat de plot betreft is het knulligheid troef bij Ryan. Om eens een serie voorbeelden te noemen: Een vrouw zonder enige achtergrond die in haar eentje doorheeft dat een internationaal bedrijf dat handelt in wapens een afspraak heeft met de premier? Die ook weet waar die plaatsvindt, ook al is de locatie geheim? Die zich daar de dag voor de meeting aanmeldt als schoonmaakster, gelijk wordt aangenomen en de volgende dag toegang heeft tot die kamers? Of de beste huurmoordenares van de Mossad die na een gevecht met een man zich de volgende dag zijn gezicht niet meer kan herinneren en dan maar een ander voor de trein gooit? Een verstopte simkaart die tien jaar niet is gebruikt (of waar iets voor betaald is) en die het nog gewoon doet? En iemand anders die nog steeds het telefoonnummer van een vriend in zijn toestel heeft staan die tien jaar geleden is overleden?
De opsomming kan zo nog wel even doorgaan. Al die knulligheden zijn nodig om het verhaal lopende te houden. Wie die zich daar niet aan stoort, zal zich prima vermaken met dit boek.
23/04/2012
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.

